Oolong-thee

De soort die in het midden woont

Oolong is half geoxideerd — van ongeveer een tiende tot bijna zwarte-theeniveau — en wordt daarna meestal gerold en geroosterd. Die spreiding is de reden dat de categorie niet stil wil zitten: een licht geoxideerde, strak gerolde Taiwanese hooglandthee is romig, bloemig en bijna groen, terwijl een zwaar geroosterde rotsoolong uit Wuyi donker, mineralig en bijna zo zwaar als koffie is.

Twee tradities domineren de 29 theeën hier. Fujian en Guangdong leveren Tie Guan Yin en de Dan Cong-familie, geroemd om aroma's die zo specifiek zijn dat ze naar vruchten en bloemen genoemd worden. Taiwan levert Ali Shan, Dong Ding en Jin Xuan, hoog genoeg gegroeid om het blad dikker en boterachtiger te maken.

Oolong zetten

Westers zetten werkt: mediaan 90 °C (195 °F), 2 minuten, 4 g per 250 ml, waarbij geroosterde oolongs de bovenkant en groene oolongs de onderkant van het temperatuurbereik willen. Maar geen soort beloont het verlaten van de mok zo goed. Alle 29 theeën hier hebben een Gong Fu-schema — 7 g per 100 ml, twintig seconden voor de eerste trekbeurt, mediaan acht beurten — en gerolde oolongs hebben de eerste twee beurten echt nodig om open te gaan.

Volg het schema in plaats van je eigen stopwatch: elke trekbeurt legt er een paar seconden bovenop, en de piek ligt meestal bij de derde of vierde, niet bij de eerste. Een gerold bolletje Tie Guan Yin dat na één westerse beurt uitgeput leek, geeft bij de achtste nog steeds smaak af.

Cafeïne en het juiste moment

De mediane oolong hier bevat 39 mg cafeïne per kop, tussen groen en zwart in — al levert een Gong Fu-sessie flink meer, omdat je bijna drie keer zoveel blad gebruikt. Roosteren haalt geen cafeïne weg: het verandert het aroma, niet de chemie. Een donkere Wuyi is dus niet de cafeïnevrije optie waarnaar hij smaakt.

Twee van deze theeën zijn gratis in de app. Elke vermelding hieronder opent de eigen pagina met het volledige trekschema, temperatuur in °C en °F, hoeveelheid en smaaknotities.